Her zamanki gibi bir cumartesi dersten çıktım, uzun süredir sohbet edemediğim bir arkadaşla yemek yedik ve kitapçıları gezdim. Kızılay kalabalıktır cumartesi günleri, insanlar bir o yana bir bu yana..
Bir sürü anlamlı, anlamsız yazılmış kitap gördüm, karıştırdım. Aldım bir kaçını, faydalı bir şey yapmanın haklı gururu ile evin yolunu tuttum. Yürürken insanları izledim. Çok yaşlı sayılmam, yani şimdi yazacaklarım size bunu düşündürmesin. Televizyondan izlediğim Türk Filmlerindeki gibi aşklar görmedim yani sadece televizyonda gördüm işte. Değişen dünya zamanıyla sevgilerin yaşanma şekillerinin değişmesini de anlayışla karşılarım tabi ki. Neyse yoluma devam ediyorum insanlara bakarak, her adımda kızı öpmeye çalışan bir erkek! Nasıl yani diyorum iç sesime, bunlar olmazsa sevdiğini anlamıyor mu anlatamıyor mu insan ? İlla binlerce insanın gözünün önünde mi yaşanmalı sevgiler. Özgürlük herkesçe, bahsettiğim şey o da değil zaten. Sevgilerin iki insan arasında yaşanmaması, Herkese göstermeye çalışmamız. İki kişinin tek olmasını anlayamadık bence, her şey gibi basitleştirdik. Şimdi ben içimden seviyorum birisini kimse bilmese ne olur ben sevmekten vazgeçer miyim ? Diyeceğim o ki gelin sevgimizi tüketmeyelim, tükettirmeyelim.
Ders çalışmam gerektiği için kısa kesiyorum.
Sevgilinizle sevgili kalın.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder